Geluk kun je alleen schilderen - F.H. Hotz - Het leven door Aleid Truijens

In april 1976 verscheen van de schrijver Frits Bernard Hotz (1922-2000) zijn eerste verhalenbundel: Dood weermiddel en andere verhalen. In de ruim twintig jaar die volgden schreef hij een alom geprezen, zij het klein oeuvre bij elkaar. Hoewel het werk van Hotz werd bekroond met de P.C. Hooftprijs (1996),  is het tegenwoordig zo goed als in de vergetelheid geraakt. Meer dan welkom daarom dat Aleid Truijens (1955), schrijfster en literair criticus en columniste voor de Volkskrant, haar bewondering voor Hotz’ werk heeft omgezet in een biografie over hem.

Lees meer op www.literairnederland.nl

De Amsterdamse School door Menno Jonker.

Vielen ze u al op: de HollandRoute borden? Ze hebben als doel erfgoedlocaties van handel, nijverheid, techniek, industrie, waterbeheersing en infrastructuur in de Metropoolregio Amsterdam te ontsluiten.  Hoewel dat mogelijk wat stoffig klinkt biedt de bijbehorende website www.hollandroute.nl genoeg informatie om zin te krijgen in een dagje historische plekken bezoeken. Natuurlijk ruim vertegenwoordigt in de HollandRoute zijn locaties met de architectuur van de Amsterdamse School. Zie 'Het Schip' als prachtig voorbeeld. Maar dat ook werk van de Amsterdamse School buiten Amsterdam te vinden is, is minder bekend. Dit en veel meer staat er in het boek over de Amsterdamse School van glaskunstenaar (!) Menno Jonker.

Zie ook : www.mennojonker.com

Ruud van Empel. Photoworks 1995-2010

Op de site van het Groninger Museum staat het volgende over Ruud van Empel  te lezen. "Ruud van Empel (1958) behoort tot de meest bijzondere fotokunstenaars van dit moment. Uit duizenden fragmenten van digitale foto’s stelt hij nieuwe beelden samen die in hun detaillering zeer levensecht en natuurgetrouw overkomen, maar die een wereld voortoveren die nooit heeft bestaan."

Van de overzichtstentoonstelling van 10 september 2011 t/m 27 november 2011 in het Groninger Museum sieren de posters ook in Amsterdam het straatbeeld. Leuk om te weten: Ruud van Empel heeft in het begin van zijn creatieve carrière de decors voor de hilarische televisieproducties van 'Theo en Thea' en 'Creatief met Kurk' bedacht.

Bekijk online: de documentaire 'Beyond Innocence' (Het Uur van de Wolf).

Het geheugenpaleis door Joshua Foer.

Boeken over het functioneren van onze hersenen zijn populair. Niet alleen de nieuwste neurologische kennis en inzichten spreken tot de verbeelding, maar ook zijn we ons steeds meer bewust van het feit dat we dagelijks bloot gesteld worden aan een enorme informatiestroom. Vragen als 'hoe gaan onze hersenen om met al die informatie? Hoeveel 'mag' ik vergeten en praktisch: welke technieken zijn er om onze hersenen 'te helpen' niet te vergeten? zijn relevanter dan ooit.  Joshua Foer (inderdaad, broer van) maakte een studie van de culturele geschiedenis van het geheugen en van de technieken om ons vermogen tot herinneren te beïnvloeden en effectief te trainen. En alles is opgeschreven met een vlotte pen. Het geheugenpaleis is een mooie aanvulling in het rijtje met Douwe Draaisma's Vergeetboek, Wij zijn ons brein van Dick Swaab en Het ondiepe van Nicholas Carr. En dat is nog maar een greep uit het totale aanbod aan titels over de werking van hersenen in de bibliotheek


Gerelateerde link: Volkskrant recensie: Rijtjes stampen is zo dom nog niet


Let op: In Amstelveen wordt van 21 september t/m 30 september 2011 de Geheugenweek georganiseerd met bijbehorende website www.geheugenprobleem.nl (vanaf 22 september live).

John Boyne: De witte veer

Tot aan zijn levenseinde zal de Ierse auteur John Boyne (1971) waarschijnlijk worden vereenzelvigd met zijn jeugdroman De jongen in de gestreepte pyjama (2006). Het boek is een zogenaamde ‘allways-seller’. Toch schreef Boyne voor zijn wereldwijde succes al vier romans en nadien nog eens drie.
Zojuist is zijn 'zijn vierde boek nadien' verschenen met in het Nederlands de titel De witte Veer, dat helaas in niets doet denken aan de m.i. mooie Engelse titel The Absolutist. Afgaand op de lovende quotes in de buitenlandse pers schreef Boyne, (ook) met dit boek, dat speelt in Eerste Wereldoorlog, niet minder dan een potentiële oorlogsklassieker.

Dat Boyne hoe dan ook is uitgegroeid tot een uitmuntende verteller onderschrijft ook Guus Bauer recensent op nu.nl. Hij geeft De witte veer vier sterren. Lees zijn recensie.

Ellen Heijmerikx: Wij dansen niet

Ellen Heijmerikx (1963) viel met haar eerste roman in de prijzen. Ze ontving voor Blinde Wereld de Academica Debutantenprijs 2010. Haar tweede boek is zojuist verschenen en hierin vertelt Heijmerikx over een negen jarig meisje dat opgroeit in een strenge geloofsgemeenschap, de zogenaamde kring van de Noorse broeders. Een belanden boek met autobiografische elementen.
Een vergelijking met het werk van bijvoorbeeld Jan Siebelink lijkt qua themakeuze voor de hand te liggen. Toch is de situatie in Wij dansen niet wezenlijk anders dan in bijvoorbeeld Knielen op een bed violen. De hoofdpersoon van Heijmerikx wil zich niet losmaken van het geloof, maar juist zo goed mogelijk voldoen aan de regels ervan. Dat levert een hele andere spanning op.

Zie ook de uitstekende recensie van Enny de Bruijn in Het Reformatorisch Dagblad.